Yomogi

Yomogi, czyli bylica japońska, to bliska kuzynka bliżej nam znanego piołunu i estragonu. Jest niewielką, ale za to bardzo ekspansywną rośliną, stosowaną w japońskiej kuchni, jako przyprawa. Zawiera wapń i żelazo, a także witaminy A, B₁, B₂, C, oraz znaczne ilości olejków eterycznych, które nadają yomogi unikalny zapach. Stosowana jest zarówno w postaci świeżej jak i suszonej, głównie, jako dodatek do słodyczy, między innymi do ciasteczek hishimochi, wyrabianych 3 marca z okazji Święta Lalek. Według japońskiej medycyny ludowej yomogi jest lekarstwem na przeziębienie, problemy żołądkowe, a zgodnie z dawnymi wierzeniami ma moc odganiania złych duchów.

Dziękujemy poradni dietetycznej Halsa za przygotowanie materiału. www.halsa.pl

Najdroższy tuńczyk w historii.

W styczniu 2012r pobity został rekord Guinnessa na najdrożej sprzedanego tuńczyka na świecie. Na pierwszej tegorocznej aukcji na targu rybnym w Tokio Tsukiji Pan Kiyoshi Kimura, właściciel korporacji Sushi-Zanmai, zapłacił za niego niebotyczną sumę, bo aż 736 000 dolarów, czyli 2,5 miliona polskich złotych.

 Na zdjęciu z lewej strony Kiyoshi Kimura przed jedną ze swoich restauracji, porcjuje zakupionego tuńczyka.

Tuńczyk z gatunku błękitnopłetwych został złapany u wybrzeża miejscowości Oma w północnej Japonii, w prefekturze Aomori dotkniętej w zeszłym roku trzęsieniem ziemi i tsunami, jest to również jedna z najważniejszych stref połowów w Japonii. Ważył 269 kg, czyli mniej więcej tyle ile trzech dorosłych mężczyzn!  Pokonał poprzedniego rekordzistę w tej samej kategorii, który, mimo iż ważył więcej, bo aż 432 kg, został sprzedany za zaledwie 422 tys. dolarów, czyli 1,4 miliona złotych.

Daifuku

 Daifuku mochi to coś pośredniego między kluskami a ciastkami, w dużym uproszczeniu można powiedzieć, że przypominają polskie knedle. Daifuku przyrządzane są z kleistego ryżu, który po rozgotowaniu i rozgnieceniu formowany jest w niewielkie kulki, które w kolejnym etapie nadziewane są słodką pastą anko. Natomiast anko przygotowuje się z ugotowanej i posłodzonej fasoli azuki. Daifuku jest w Japonii popularną przekąską i występuje w niezliczonej ilości wersji, między innymi z przyprawą yomogi, truskawkami, a nawet w formie lodów. Pierwotnie nazwa daifuku mochi tłumaczona była jako „ciastko ryżowe z wielkim brzuchem”, jednak ponieważ słowo „fuku” w wymowie oznacza jednocześnie brzuch, jak i szczęście, tłumaczenie zmieniono na „ciastko wielkiego szczęścia”. 

Dziękujemy poradni dietetycznej Halsa za przygotowanie materiału.www.halsa.pl 

Dieta dla Michała Lewandowskiego.

Michał ze względu na problemy z kręgosłupem, a także na potrzeby serialu „Julia”, w którym
gra jedną z głównych ról, musiał schudnąć. Dieta miała pomóc nie tylko w zgubieniu kilku zbędnych kilogramów, ale również odzyskaniu energii oraz dobrego samopoczucia.
Dieta została przygotowana przez Anetę Łańcuchowską, dietetyka PoradniDietetycznej „hälsa”, z uwzględnieniem preferencji smakowych, jak również umiejętności kulinarnych Michała. Równie ważne było dopasowanie poszczególnych posiłków do możliwości
ich przyrządzania na planie filmowym, gdzie aktor spędza większość czasu.
Dieta została zbilansowana pod względem kalorii, białka, tłuszczu, węglowodanów, witamin
i składników mineralnych, dzięki czemu organizm otrzymuje wszystkie potrzebne składniki odżywcze do właściwego funkcjonowania.

W związku z faktem, iż Michał uwielbia kuchnię japońską, a przede wszystkim sushi,
dieta została tak ułożona, aby mógł delektować się specjalnie przygotowanymi daniami
z restauracji SushiZushi. Od początku czerwca 2011 r. rozpoczęło się odchudzanie. SushiZushi zajęło się przygotowywaniem dań zgodnie z wytycznymi poradni dietetycznej „hälsa”. SushiZushi nie tylko gościło Michała w restauracji w Warszawie, ale również ze względu na liczne zobowiązania związane z pracą aktora, dostarczało dietetyczne zestawy pod wskazane adresy, włącznie z dostawą świeżych ryb prosto na plan filmowy
do Krakowa.

Dania, które wchodzą w skład diety aktora Michała Lewandowskiego, wkrótce będą dostępne w restauracji SushiZushi, zarówno w lokalu jak i w dostawie.

Sylwester i Nowy Rok w Japonii

Dla Japończyków najważniejszym świętem jest Nowy Rok, czyli Oshogatsu. Większość firm i sklepów jest zamknięta w okresie od 1 do 3 stycznia. Jest to czas, który Japończycy spędzają z rodziną i najbliższymi.

Każdy nowy rok traktowany jest, jako odrodzenie, nowy start - dlatego też wszystkie sprawy i zadania należy zakończyć przed upływem starego roku. Japończycy przygotowania do świąt zaczynają od generalnych porządków, które mają również znaczenie symboliczne. Chcą bowiem powitać Nowy Rok w całkowicie "odświeżonych" nastrojach i odpowiednio przygotować się na nadchodzący. Pod koniec roku organizowane są przyjęcia „Bonenkai”. Mają one na celu wymazanie wszystkich nieprzyjemnych wspomnień, związanych z mijającym starym rokiem i wejście w nowy rok z pogodnym nastawieniem i „czystym sumieniem”.

Dekorują domy używając tzw. Kadomatsu, - kompozycji z bambusa i sosny związane słomą ryżową. Ustawiane są one po obu stronach wejścia do domu, co ma chronić domostwo przed wtargnięciem zła i nieczystości. Inną  z dekoracji jest shimenawa, sznur spleciony ze słomy ryżowej, którego zadaniem jest ochrona domostwa poprzez przyciąganie negatywnej energii. Złe wibracje zbierają się w sznurze, który w związku z tym powinien być stosunkowo często wymieniany. Zamiany sznura na nowy dokonuje się w sposób rytualny z okazji świąt. Wszystkie przygotowania muszą być zakończone w przeddzień świąt, tak aby Oshogatsu był okresem odpoczynku dla wszystkich domowników.

Wieczór Nowego Roku znany jest pod nazwą „Omisoka”. Przygotowywane są specjalne noworoczne potrawy – „Osechi-ryori” ułożone w specjalnych pojemnikach zwanych jūbako, które przypominają pola. Każde danie takie jak na przykład ryżowe ciastka mochi, bulion ozoni i tradycyjne potrawy z warzyw i ryb. niesie ukryte w sobie życzenie – szczęścia, płodności, dobrych zbiorów, długiego życia itp. Podczas weczoru pije się Toso – specjalny rodzaj sake, zapewniający długowieczność. Picie sake służy również temu, aby zatrzeć wszystkie gorzkie wspomnienia.

Bardzo popularny jest zwyczaj palenia figurek Darumy. Dla Japończyków Daruma uosabia dyscyplinę, determinację, poświęcenie i cierpliwość. Wygląd figurek jest ściśle związany z legendą o buddyjskim mnichu Darumie Bodhidharmie. Postać ta kojarzy się z długim życiem, dobrym zdrowiem, szczęściem i pomyślnością, a zatem z dobrą passą. Ślepe figurki nabywa się w nowy rok.

Oczy lalki należy namalować, ale w ściśle określony sposób.

Jeśli chcemy, aby spełniły się nasze jawne czy skryte marzenie, oraz wyznaczone sobie na najbliższy rok zadanie, malujemy lalce jedno oko (lewe).

Namalowane oko lalki pozostaje zawsze otwarte i skupione na wyznaczonym celu. Gdy cel zostanie osiągnięty lub marzenie się spełni, domalowujemy lalce drugie oko. W ten sposób Daruma odzyskuje wzrok. Po wypełnieniu misji przez Darumę lub najdalej po roku, stare lalki należy zanieść do świątyni gdzie w ognisku rozpalonym na poświęconej ziemi zostaną uroczyście spalone, aby nie przyniosły niepowodzeń.

   

O północy we wszystkich świątyniach buddyjskich w kraju rozlega się 108 uderzeń dzwonów, tzw. joya-no kane, których dźwięk ma moc uwalniania człowieka od 108 grzechów i słabości. W tę noc większość Japończyków udaje się do pobliskiej świątyni, aby pomodlić się o zdrowie i pomyślność na nadchodzący rok. Największe świątynie, takie jak Meiji Jingu, Kawasaki Daishi czy Naritasan Shinshoji odwiedza w ciągu nocy kilka milionów ludzi.

Pierwszy dzień Nowego Roku Japończycy rozpoczynają od złożenia sobie nawzajem życzeń, a dzieci otrzymują od rodziców niewielkie kwoty pieniędzy, tzw. otoshidama. Do miłej tradycji należy zwyczaj wysyłania przyjaciołom i znajomym kart noworocznych. Otrzymanie i przeczytanie życzeń od przyjaciół z bliska i daleka jest jedną z przyjemności noworocznego święta.